ویژگی های سگ آکیتا

صفحه اصلی/سگ/ویژگی های سگ آکیتا

ویژگی های سگ آکیتا

آکیتا، سگ قدرتمندیه و ظاهر عضلانی داره. همچنین ظاهر متعادلی داره و فقط یکم جثه ش از قدش بیشتره و دم ‍‍‍پیچ خورده ش کاملا مناسب بدنشه. معمولا نر این نژاد  بین  63 تا 68 سانتی متر قدشه و 55 کیلوگرم وزن داره. ماده ی این نژاد هم بین 60 تا 63 سانتی متر قدشه و 40 کیلوگرم هم وزن داره.

آکیتا یه سگ وفادار و احساساتیه و دوست داره تنها سگ خونه باشه و رفتار خوبی در مقابل سگ های دیگه نداره. در ادامه مطلب ویژگی های سگ آکیتا به معرفی بیشتر و بررسی ویژگی های شخصیتی این سگ می پردازیم. با پتچی همراه باشین.

ویژگی های کلی

این سگ جثه ی بزرگی داره و کنترلش سخته و مناسب هر کسی نیست.

اندازه.

  • وزن- ماده : 32 تا 55 کیلو        نر: 42 تا 65 کیلو
  • قد- ماده : 63.5 سانتی متر          نر: 68.5 سانتی متر
  • مشخصه ها: گوش های قائم

انتظارات.

  • میزان فعالیت: متوسط
  • میزان انرژی: متوسط
  • طول عمر: 10 تا 12 سال
  • زوزه کشیدن: کم
  • خروپف کردن: کم
  • پارس کردن: کم
  • کندن زمین: کم
  • نیاز به توجه: متوسط
  • هدف پرورش: شکار خرس

پوشش:

  • بلندی: متوسط
  • ویژگی: دولایه
  • رنگ: همه*
  • میزان تمیزکاری: متوسط

گردن و سینه ی پهنش، پایه ای برای سر بزرگشه که بارز ترین ویژگی این نژاده. وقتی از بالا بهش نگاه می کنین، سرش پهن و پوزه ش کوچیکه. چشمای کوچیک و گوش های قائم، باعث به وجود اومدن یه ظاهر موقر تو این سگ میشه. همچنین بدنش عضلانی و پاهاش قوی و صاف، دمش بزرگه و اصولا به بالا پیچ خورده.

موهاش خیلی بلند نیست و ضخیمه. پوشش زیرین ضخیم و نرمش باعث میشه که این سگ مناسب آب و هوای سرد باشه؛ البته این پوشش در ماه های گرم سال، نازک میشه. پوشش بیرونی که پوشش محافظ هم هست، زبرتر و بلندتره.

بعضی از سگ های این نژاد، موهای بلندتری دارن و با اینکه برای نمایش پرورش داده نشدن، به نوبه ی خودشون ظاهر قشنگی دارن. رنگ های این نژاد شامل سفید و خالداره. نوع خالدارش یه زمینه ی سفید با لکه های رنگی تو سراسر بدنش داره.

 

نگهداری سگ آکیتا

 

ویژگی های شخصیتی

این سگ ترجیح میده تنها سگ خانواده باشه و با سگ های خارج از خونه بدرفتاری می کنه. ممکنه اجتماعی کردن کمی رفتارش رو در مقابل حیوون های دیگه درست کنه اما اون رفتار جزو غریزه شه.

همچنین در مورد محیطی که توش زندگی میکنه حساسه و حس محافظتی نسبت بهش داره ، بنابراین با غریبه ها خوب برخورد نمیکنه. پس میشه گفت که سگ نگهبان خوبیه و فقط وقتی واقعا مشکلی باشه پارس میکنه.

به خاطر اندازه ی بزرگش، کنترلش سخته و به همین خاطر هم مناسب هر کسی نیست. همچنین قدرت و استقامت بالایی داره و باید با تربیت مناسب، کمکش کنین که انرژیش رو کنترل کنه. با اینکه خیلی باهوشه، ممکنه موقع آموزش حوصله ش سر بره. اگه هم بهش کاری بدین، تمام تلاش خودش رو می کنه.

زندگی با آکیتا

حتی با اینکه جثه ی بزرگی دارن، از اول هم به عنوان یه سگ خونگی پرورشش دادن. همه به خاطر وفادار بودنش، دوستش دارن. با توجه به دلیل پرورش این سگ، معمولا تو خونه همش دنبالتون میاد. با این حال ممکنه گاهی رفتار خشن هم داشته باشه.

با اینکه اصولا با آدم ها مشکلی ندارن، ممکنه به خاطر محافظت از شما، رفتار بدی نسبت به آدم های غریبه نشون بدن. معمولا با بچه ها هم مثل اعضای دیگه ی خونه ، خوش رفتارن. البته که نباید بچه های کوچیک رو با سگ های بزرگ تنها گذاشت، مخصوصا وقتی هنوز باهم خیلی خوب آشنا نشدن.

بعلاوه، خیلی سگ تمیزیه و راحت یاد میگیره که کجا دفع کنه و همین هم باعث شده که برای زندگی توی خونه مناسب باشه. بعضی ها میگن که سگ آکیتا از لحاظ تمیزی و بی بویی، خیلی شبیه گربه هاست.

 

سگ آکیتا ژاپنی

 

تاریخچه

آکیتا اصالتا برای ژاپنه و به مهربونی و قوی بودن شناخته می شه. اسمش از منطقه ای که اولین بار در اون پرورش داده شده، گرفته شده. این نژاد از ترکیب نژادهای سگ چاوچاو با کاری و توسای ژاپنی ایجاد شده.

قرن ها پیش، رهبران بزرگ کشور این سگ رو داشتن و برای نگهبانی، جمع کردن گله و شکار استفاده میشده. این سگ قدرتمند و سریع، مهارت بالایی تو پیدا کردن آهو، خرس سیاه و گوزن داره. امروزه هم به خاطر شجاعت و وفاداریش، به عنوان سگ پلیس استفاده میشه.

به خاطر اینکه  این سگ تو ژاپن، نماد محافظت هست، وقتی بچه ای به دنیا میاد، یه مجسمه از سگ آکیتا رو به پدر و مادرش میدن. البته آکیتا نماد سلامتی، شادی و طول عمر هم هست. در سال 1931، دولت ژاپن آکیتا رو به عنوان نماد ملی و یکی از میراث ملی ژاپن معرفی کرد.

اولین بار، هلن کلر این سگ رو به آمریکا برد. در سال 1937، وقتی که این سگ رو دید، اعلام کرد که دوست داره یکی از این نژاد رو داشته باشه و به خاطر شجاعتش و به نشان احترام، توله ای از این نژاد رو بهش دادن. با اینکه اون توله در سال های اولیه عمرش از دنیا رفت، یه آکیتای دیگه بهش دادن و سال ها کنار هم زندگی کردن.

 

 

 

توسط |دسامبر 9th, 2018|سگ|بدون ديدگاه

ثبت ديدگاه